ഗാന്ധി തന്നെ ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ ഉൽപ്പന്നമായിരുന്നു,ലണ്ടനിൽ വിദ്യാഭ്യാസം നേടുകയും തുടർന്ന് ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിൽ രാഷ്ട്രീയ വിമോചന പ്രവർത്തനങ്ങൾ നടത്തിയതും എല്ലാം ആഗോളീകരണത്തിന്റെ ഫലമായിട്ടാണ്.
ആയതിനാൽ തന്നെ ആഗോളവൽക്കരണത്തിന്റെ അനുകൂല വശങ്ങളെയും പ്രതികൂല വശങ്ങളെയും കുറിച്ചുള്ള ധാരണ ഇദ്ദേഹത്തിന് വ്യക്തമായിരുന്നു.
ജീസസ് ക്രൈസ്റ്റ്, ലിയോ ടോൾസ്റ്റോയ്,
തോറേ,റസ്കിൻ തുടങ്ങിയ നിരവധി പാശ്ചാത്യ ചിന്തകരും വ്യക്തികളും ഗാന്ധിയെ വളരെയധികം സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ട്, ആഗോളവൽക്കരണം
മൂലം സംസ്കാരത്തിന് പ്രത്യേകിച്ച് ഒരു ഭീഷണിയും അദ്ദേഹം പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല.എന്നാൽ പാശ്ചാത്യമായതെല്ലാം ശ്രേഷ്ഠമാണെന്നും പൗരസ്ത്യമായതെല്ലാം മോശമാണെന്നുമുള്ള പൊതുനിലപാടിനോട് അദ്ദേഹത്തിന് എതിർപ്പുണ്ടായിരുന്നു. കൊളോണിയലിസം,സമ്പത്ത് വ്യവസ്ഥയുടെ വാണിജ്യവൽക്കരണം, കൺസ്യൂമർറീസം
തുടങ്ങിയവ വർഗ്ഗവിരുദ്ധതയിലേക്കും പാരിസ്ഥിതിക അസന്തുലിതാവസ്ഥയിലേക്ക് നയിക്കും എന്നായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ നിലപാട്. ഉപഭോഗസംസ്കാരമായിരുന്നു ഗാന്ധി ഏറ്റവും കൂടുതൽ എതിർത്ത പാശ്ചാത്യ സംസ്കാരം, സ്വയം പര്യാപ്തതയാണ് ഏതൊരു രാജ്യത്തിന്റെയും ജനതയുടെയും സമഗ്രമായ ഉന്നമനത്തിനാവശ്യം
എന്നായിരുന്നു ഗാന്ധിയുടെ കാഴ്ചപ്പാട്.ഗാന്ധി ആഗോളവൽക്കരണത്തിൽ വിശ്വസിച്ചിരുന്നു. ഒരു തരത്തിൽ നോക്കിയാൽ, അദ്ദേഹത്തിനെതിരെ ഉയർന്നുവന്ന ഏറ്റവും ശക്തമായ ആരോപണങ്ങളിൽ ഒന്നായിരുന്നു ഇത്. ഹൃദയവും മനസ്സാക്ഷിയും ഉള്ളതിനാൽ എല്ലായിടത്തും മനുഷ്യർ ഒരുപോലെയാണെന്ന് അദ്ദേഹം കരുതി. അന്ത്യോദയയെക്കുറിച്ചുള്ള അദ്ദേഹത്തിന്റെ കൽപ്പന, അല്ലെങ്കിൽ "അവസാന മനുഷ്യന്റെ" ക്ഷേമത്തിനായുള്ള ശ്രദ്ധ ഈ ആശയത്തിൽ വേരൂന്നിയതാണ്.
ആഗോളവൽക്കരണം ഒരു സാമ്പത്തിക മന്ത്രമെന്ന ആശയത്തെ അദ്ദേഹം ശക്തമായി എതിർത്തു. അദ്ദേഹത്തിന്റെ എതിർപ്പ് പരമമായ മുൻകരുതലുകളുടെ സ്വാഭാവിക വളർച്ചയായിരുന്നു: വ്യക്തിയുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം,ഒരു വ്യക്തിയുടെ ഉപജീവനമാർഗ്ഗം അല്ലെങ്കിൽ ജീവിതം പോലും ആയിരക്കണക്കിന് മൈലുകൾ അകലെ സംഭവിക്കുന്നതിനെ ആശ്രയിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ, വ്യക്തമായും ആ വ്യക്തിക്ക് ഒരു പരിധിവരെ പ്രവർത്തന സ്വാതന്ത്ര്യം നഷ്ടപ്പെടുന്നു.
ഇത് സങ്കുചിതത്വമോ ദേശീയതയോ അല്ലെന്ന് അദ്ദേഹം വ്യക്തമാക്കുമ്പോൾ ഗാന്ധിയുടെ ആഗോളവാദം കൂടുതൽ തിളങ്ങുന്നു; ഒരേ രാജ്യത്തിനുള്ളിൽ പോലും, ഒരു വ്യക്തി കഴിക്കുന്നതെല്ലാം പ്രാദേശികമായി, ഒരുപക്ഷേ അഞ്ച് മൈൽ ചുറ്റളവിൽ ലഭിക്കാൻ താൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് പറയാൻ അദ്ദേഹം തയ്യാറാണ്. ഇത്തരം ചിന്തകളുടെ ആനുകാലിക പ്രസക്തി ഓരോ വർഷവും നടന്നുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന UNFCC, WTO
പോലുള്ള അന്താരാഷ്ട്ര ഓർഗനൈസേഷൻസിൽ ചർച്ചയ്ക്ക് വിധേയമാകുന്നുണ്ട്.
ദക്ഷിണാഫ്രിക്കയിലും ഇന്ത്യയിലുമായി കർശനമായി അഹിംസ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിലൂടെ ജനങ്ങൾക്ക് അവരുടെ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുക്കാനുള്ള ഗാന്ധിയൻ പ്രക്ഷോഭങ്ങളും പ്രസ്ഥാനങ്ങളും പൗരാവകാശത്തിന്റെ ആഗോളവൽക്കരണത്തിന് തുടക്കം കുറിച്ചവയാണ്. 1960 കളിൽ usa യിൽ നടന്ന പൗരാവകാശ പ്രക്ഷോഭങ്ങളിൽ മാർട്ടിൻ ലൂഥർ കിംഗ് ജൂനിയർ അഹിംസാത്മക മാർഗ്ഗങ്ങൾ കർശനമായി പാലിച്ചു കൊണ്ടായിരുന്നു നീഗ്രോ വർഗ്ഗക്കാരുടെ അവകാശങ്ങൾ നേടിയെടുത്തത്, ഇരുപതാം നൂറ്റാണ്ടിൽ നടന്ന ലോകമെമ്പാടുമുള്ള പൗരാവകാശ പ്രസ്ഥാനങ്ങളിൽ ഭൂരിഭാഗവും പ്രായോഗികമായി ഗാന്ധിയൻ ആശയങ്ങളിൽ അധിഷ്ഠിതമായിരുന്നു.
1978 ലെ ഇറാനിയൻ വിപ്ലവം, ഫില്ലിപ്നെ, നേപ്പാൾ, ഇന്തോനേഷ്യ, ബർമ്മ, തായ്വാൻ, തായ്ലാൻഡ്, ജോർജിയ പിന്നീടങ്ങളിൽ നടന്ന പൗരാവകാശ വിപ്ലവങ്ങൾ ഒരു ന്യൂനപക്ഷ വരേണ്യവർഗ്ഗത്തിനു വേണ്ടിയുള്ള അഹിംസാത്മകമായ ജനകീയ ശക്തിയുടെ പോരാട്ടങ്ങൾക്ക് ഉദാഹരണമാണ്. ഗാന്ധിയുടെ മരണ ശേഷവും അദ്ദേഹത്തിന്റെ ചിന്തകളും ദാർശനികതയും ഇന്നും ലോകത്തിന് വെളിച്ചം നൽകുന്നു എന്നത് തന്നെയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ 154-)o ജന്മദിനത്തിൽ അദ്ദേഹത്തിന്റെ കാഴ്ചപ്പാടുകളും ജീവിതവും ഇങ്ങനെ ഒരു പഠന വിഷയമായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു എന്നതിന്റെ പ്രസക്തി.
കൃഷ്ണപ്രസാദ്. സി
referece: wikipedia, hindswaraj, journals.
No comments:
Post a Comment